Waarom ik Yomi deel?

02-04-2020

Men vraagt mij vaak waarom ik aan Yomi doe. Wat het met me doet en waarom ik het wil delen met mensen. Het antwoord is redelijk voorspelbaar: ik geloof rotsvast in de speelse fysieke interactie tussen 2 personen. Het lichamelijke activeert de nodige chemische verbindingen in het hoofd. Lichaam en geest worden zo 1 geheel.

Opgegroeid met judo en atletiek, kende ik de kracht van het "stoeien", maar toch was er altijd iets dat ontbrak. Het was een heel proces om die leemte te definiëren (en dat proces is nog steeds niet afgerond). Wat ik in de sportclub niet vond, was het intermenselijke, oog voor emotie en impuls. We trainden om te presteren (en dat is ook ok). We herhaalden technieken, tot het kleinste detail perfect was. Ready to perform. To execute.

Het heeft lang geduurd voor Yomi werkelijk vorm kreeg. Het was (en is) niet altijd evident om zomaar naar iemand toe te stappen en een worstelpartij te suggereren. Toch merkte ik al gauw dat heel wat mensen mijn vraag positief benaderden. Tal van mensen, jong en oud, man, vrouw, x, reageerden geprikkeld en enthousiast. De sociale conditionering leek eerst nog een drempel, maar naarmate de jaren verstreken, leken mensen bereid om dit keurslijf van hun af te 'rollen'.

Toen, ergens onderweg, is Yomi ontstaan. Sindsdien rol ik wekelijks met tal van interessante mannen en vrouwen. Mensen die zich kwetsbaar en krachtig durven opstellen. Die het veilig en respectvol kader van Yomi omarmen. Die durven spelen, maar ook niet bang zijn van de confrontatie.

Daarom deel ik Yomi. 😍👊🐒